Επεμβατική Ακτινολογία

Τι είναι ο καρκίνος;

Υπό φυσιολογικούς όρους, τα κύτταρα μεγαλώνουν, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται κάθε φορά που το ανθρώπινο σώμα τα χρειάζεται, και πεθαίνουν όταν γεράσουν. Όμως, μερικές φορές, αυτή η φυσιολογική διαδικασία διαταράσσεται και σχηματίζονται νέα κύτταρα, παθολογικά, που αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα χωρίς τάξη. Αυτά τα επιπλέον κύτταρα σχηματίζουν μία μάζα ιστού, δηλαδή έναν όγκο. Όταν τα παθολογικά κύτταρα αποκτήσουν πρόσβαση στην αιματική ή λεμφική κυκλοφορία, ταξιδεύουν ως ένα νέο σώμα, πολλαπλασιάζονται και έτσι δημιουργούνται οι μεταστάσεις.

Η Επεμβατική Ακτινολογία-Ογκολογία έχει θέση τόσο στη διάγνωση αλλά και στη θεραπεία του καρκίνου

Ελάχιστα επεμβατικές θεραπείες οι οποίες

  • παρατείνουν την επιβίωση και βελτιώνουν την ποιότητα ζωής των ασθενών με καρκίνο
  • οδηγούν σε πλήρη ίαση

Διάγνωση του όγκου με διαδερμική βιοψία

καρκινικός όγκοςΕκτελείται υπό καθοδήγηση με υπέρηχο ή αξονικό τομογράφο που επιτρέπουν στον Επεμβατικό Ακτινολόγο να βλέπει τον όγκο και να καθοδηγεί την βελόνα βιοψίας εντός αυτού. Έτσι ο επεμβατικός ακτινολόγος λαμβάνει δείγμα ιστού από τον όγκο ή κάποια άλλη παθολογική κατάσταση τα οποία εν συνεχεία και εξετάζονται από ειδικό παθολογοανατόμο.

Ελάχιστα επεμβατικές θεραπευτικές επιλογές

  1. Χημειοεμβολισμός ήπατος

Ο χημειοεμβολισμός είναι μέθοδος τοπικής χημειοθεραπείας προορισμένη για όγκους του ήπατος. Η συγκεκριμένη μέθοδος αποσκοπεί στον έλεγχο της νόσου τοπικά στο ήπαρ, με απώτερο στόχο τη συρρίκνωση του όγκου.

Image1Κατόπιν τοπικής αναισθησίας, εισάγεται αρχικά ένας μικρός καθετήρας στη μηριαία αρτηρία. Έπειτα, ο επεμβατικός ακτινολόγος προωθεί τον καθετήρα με προσεκτικούς, κατευθυνόμενους χειρισμούς εντός της ηπατικής αρτηρίας και εν συνεχεία στις αρτηρίες που τροφοδοτούν τον όγκο. Η όλη διαδικασία έχει σκοπό την έγχυση μικρών σφαιριδίων που μοιάζουν με κόκκους άμμου και είναι εμποτισμένα με χημειοθεραπευτικό απευθείας στον όγκο.

Έτσι, μπορούν να επιτευχθούν υψηλές συγκεντρώσεις χημειοθεραπευτικού τοπικά στον όγκο και χαμηλές στο αίμα στην υπόλοιπη κυκλοφορία. Παράλληλα, τα σφαιρίδια που εμπεριέχουν το χημιοθεραπευτικό φράσσουν τα μικρά αγγεία που τρέφουν τον όγκο και προκαλούν ισχαιμία στην περιοχή. Τα ανωτέρω εγγυούνται την καλύτερη αποτελεσματικότητα της θεραπείας και τη μείωση των συστηματικών παρενεργειών.

Ο χημειοεμβολισμός μπορεί να διενεργηθεί τόσο σε πρωτοπαθείς όγκους ήπατος όσο και σε μεταστάσεις στο ήπαρ από άλλα όργανα. Αποτελεί τη θεραπεία εκλογής για την αντιμετώπιση του ανεγχείρητου, ενδιάμεσου σταδίου ηπατοκυτταρικού καρκινώματος (ΗΚΚ). Εφαρμόζεται,
επίσης, σε ασθενείς που βρίσκονται σε αναμονή για μεταμόσχευση ήπατος, ως μέσο υποσταδιοποίησης, καθώς και σε όγκους που είναι οριακά μη εξαιρέσιμοι, προκειμένου να τους συρρικνώσει (downstaging) και να καταστήσει εφικτή την εκτομή τους, όπως και στις μετεγχειρητικές υποτροπές των όγκων αυτών. Τέλος, ο χημειοεμβολισμός χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση του ανεγχείρητου, ενδοηπατικού χολαγγειοκαρκινώματος και των ηπατικών μεταστάσεων από διάφορους όγκους, ιδιαίτερα μετά από αποτυχία της συστηματικής χημειοθεραπείας ή ως συμπληρωματική θεραπεία.